Beleidsmedewerker Diversiteit en Integratie
Mijn functie is een reactie op de moord op Theo van Gogh
 | Luc Holleman, 33 jaar
Afgestudeerd in 2004 Beleidsmedewerker Diversiteit en Integratie bij de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling van de gemeente Amsterdam |
foto Martine Albitrouw
Luc Holleman is beleidsadviseur Diversiteit en Intergratie bij de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling van de gemeente Amsterdam. Naar eigen zeggen is zijn functie een reactie op de moord van Theo van Gogh. Deze wordt gezien als uiting van een maatschappelijke probleem: radicalisering van een groep islamieten, die van oorsprong uit andere delen van de wereld komen, zorgt voor een lagere tolerantie in de samenleving.
In Nederland wordt er dan een beleidsambtenaar aangesteld om onderzoek te doen naar diversiteits- en integratievraagstukken en het beleid zo aan te passen dat problemen hiermee worden opgelost of voorkomen. We vertrouwen op de overheid.
Luc studeerde af in Maatschappelijke vraagstukken en beleid (MVB), een afstudeerrichting van Sociaal-culturele wetenschappen. Zijn functie als beleidsadviseur sluit daar perfect op aan: hij houdt zich bezig met maatschappelijke vraagstukken op het gebied van diversiteit en integratie in Amsterdam en vertaalt dit naar beleidsadviezen. Hij heeft bijvoorbeeld net een beleidsnotitie geschreven over het emancipatieproces van vrouwen in Amsterdam. In het beleidsonderzoek wordt de vraag gesteld of er in het emancipatieproces onderscheid gemaakt moet worden tussen allochtone en autochtone vrouwen, of tussen moslima’s en niet-moslima’s, op gebieden als werkloosheid, huiselijk geweld, lagere beloning dan mannen voor hetzelfde werk, verdeling van zorg en arbeid. Luc constateerde dat niet zozeer de culturele afkomst of religieuze overtuiging de mate van emancipatie van Amsterdamse vrouwen bepaalt, maar dat er vooral een verband is tussen verstedelijking en opleidingsniveau en emancipatie. Vrouwen uit de stad en met een stedelijke achtergrond zijn meer geëmancipeerd dan vrouwen uit een kleine gemeenschap. In zijn beleidsnotitie adviseert Luc de wethouder vervolgens over het te volgen beleid. Dit advies gaat na goedkeuring van de wethouder naar het college van burgemeester en wethouders en uiteindelijk wordt erover besloten in de gemeenteraad.
Al tijdens zijn studie is Luc begonnen bij de gemeente Amsterdam met “notuleren en kopiëren, heel veel kopiëren”. Hij wist dat hij uiteindelijk als beleidsadviseur wilde gaan werken, dat is ook waarom hij voor MVB koos. Maar beleidsmedewerker word je niet zomaar. Dan is meestal ook ervaring vereist. Bovendien worden vacatures vaak eerst intern geadverteerd, waardoor deze lang niet altijd in de krant komen. Binnenkomen in een organisatie of een dienst waar je wilt werken is dus het allerbelangrijkste. Maar of je dat al tijdens je studie moet doen, is de vraag. “Werken en tegelijkertijd vakken volgen kan prima,” vertelt Luc. ”Maar je scriptie schrijven naast een baan is niet aan te raden. Je hebt tijd nodig om in het onderwerp te komen, en je raakt er telkens weer uit door het werken. Daardoor heb ik heel lang over mijn scriptie gedaan.”
Voorafgaand aan MVB deed Luc de Sociale academie in Amsterdam. Hij merkte dat hij kritisch was over het vak van hulpverlener. “In het veld ben je succesvol als je veel cliënten hebt, terwijl een lege wachtkamer toch juist het doel zou moeten zijn? Ik had vragen: ‘Moeten we de hulpverlening niet anders organiseren?’, ‘Kunnen mensen hun problemen niet beter in hun eigen kring bespreken dan met professionele hulpverleners?’ en kon daarop in mijn opleiding geen antwoord krijgen. MVB kon me wel verder helpen, hoewel ik er via de docent Theo Schuit achter kwam dat er geen eenduidige antwoorden zijn. Er houden zich meer mensen met deze vraag bezig en er zijn boeken over geschreven en theorieën over geformuleerd. Zo werkt de wetenschap en daar kon ik wel wat mee. In mijn werk merk ik ook dat je verder moet kijken dan je intuïtie of je gezonde verstand, je moet scherp zijn. Maar als beleidsmedewerker moet je je bovendien beseffen dat de politiek ook gaat om het mooiste verhaal.”
