Operational Advisor bij Artsen zonder Grenzen
Ik houd me in mijn werk ver van de politiek
 | Martin Sloot, 39 jaar
Afgestudeerd in 1992 Operational Advisor bij Artsen zonder Grenzen |
foto Martine Albitrouw
“Mijn afstudeerrichting binnen Politicologie was Politiek & Communicatie. Ik ben geïnteresseerd in communicatie, in beeldvorming, in hoe je een boodschap op de beste manier kunt overbrengen. Daarnaast intrigeren macht en invloed me en hoe mensen daarmee omgaan, de verschillende politicologische stelsels. Dus deze studie was een perfecte combinatie van communicatie en politieke vraagstukken in de samenleving.” Martin Sloot vertelt dat hij ook veel bijvakken heeft gedaan, wat hij elke student aanraadt om te doen: “Politicologie heeft veel raakvlakken met andere disciplines, zoals filosofie, sociologie. Je hierin verdiepen, verbreedt je horizon.“
Na het afronden van Politicologie heeft Martin op verschillende plekken gewerkt: bij het Internationaal Documentaire Festival Amsterdam (IDFA), freelance voor de voorlichtingsdienst van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (DVL/OS), waar hij onderzoek deed naar de beeldvorming bij Nederlandse kinderen over derdewereldlanden, en bij de stichting ECOoperation van voormalig minister voor Ontwikkelingssamenwerking Jan Pronk, waar hij een communicatieplan schreef. De doelstelling van de stichting was een gelijkwaardige samenwerking te laten ontstaan tussen Nederland en drie ontwikkelingslanden, Costa Rica, Benin en Bhutan, op het gebied van duurzame ontwikkeling. De landen kregen inzicht in elkaars duurzaamheidsbeleid en konden elkaar hierop aanspreken.
Toen dit geschreven was, besloot Martin een jaar te gaan reizen, van Costa Rica, via Panama, Colombia, naar het zuiden van Zuid-Amerika, Patagonië. Onderweg ontmoette hij twee jongens die enthousiast waren over Artsen zonder Grenzen (AzG) en met wie hij de afspraak maakte om zich na de reis aan te melden bij AzG. Zijn reisgenoten deden dat inderdaad, Martin accepteerde een baan bij een communicatieadviesbureau. Hij hield zich daar de volgende zes jaar bezig met onder meer interne communicatie, public affairs en milieucommunicatie, bijvoorbeeld in een project met een waterleidingbedrijf. Dit was eigendom van de Provincie, maar er waren plannen voor privatisering. . Het bedrijf moest in de markt gezet worden, om te zorgen dat het een aantrekkelijke partner werd voor andere waterbedrijven en om mensen bewust te maken van wat water is, hoeveel je er eigenlijk van gebruikt.
Uiteindelijk zette Martin toch de stap naar AzG. Het werk bij het communicatieadviesbureau sprak hem aan, maar hij miste het directe en zichtbare resultaat. Dat vond hij wel bij zijn nieuwe werkgever, waar hij als volunteer het veld in werd gestuurd. Martins eerste expat-ervaring was in Afghanistan, in 2001. Zijn taak was de logistiek van het project te regelen: zorgen dat de auto’s goed rijden, dat er medicijnen aanwezig zijn voor de artsen, dat het verblijf voor de expats geregeld is, etc. Na Afghanistan zat hij een jaar in Colombia, waar AzG werkte met mobiele medische klinieken op boten waarmee ze de rivier afvoeren. Na nog eens acht maanden in Kashmir, werd hij in Burundi als Projectcoördinator verantwoordelijk voor een heel project. Hier nog boven staat de Head of Mission, de eindverantwoordelijke van alle AzG-projecten in een land. Dit was Martin voor Ivoorkust. Daarna besloot hij voor een tijd in Nederland te blijven en kon hij aan de slag op het hoofdkantoor van AzG in Amsterdam, als Operational Advisor. De Heads of Mission in de landen waar AzG zit, rapporteren aan het hoofdkantoor, dat ondersteuning biedt aan de mensen in het veld.
Belangrijk voor een organisatie als AzG is onafhankelijkheid en neutraliteit. Dus als politicoloog houdt Martin zich in zijn werk juist zo ver mogelijk van de politiek. “Een studie als Politicologie is wel heel nuttig voor het werk dat ik de laatste jaren doe. Om in een land een project goed te kunnen regelen, moet je op de hoogte zijn van de machtsverhoudingen, waar de macht en waar de informele macht ligt, de invloed van verschillende partijen, de relatie van een persoon met zijn achterban, de behoeften en motieven. Het is heel belangrijk een goede contextanalyse te maken op basis van de omgevingsfactoren. Bovendien is AzG behalve medische noodhulporganisatie ook een humanitaire organisatie. Daarvoor komt ervaring met wetenschappelijk onderzoek goed van pas. Op basis van onze eigen ervaringen, observaties en medische cijfers besluiten wij soms om aan te tonen dat bepaalde mensenrechten, zoals bijvoorbeeld toegang tot gezondheidszorg, in een gebied ernstig worden geschonden. Daarbij realiseren we ons dat dat zou kunnen betekenen dat we worden weggestuurd of dat het werken ons onmogelijk wordt gemaakt. Soms is het zo slecht gesteld met dergelijke mensenrechten in een conflictgebied, dat we dat willen riskeren.”
Marieke Kolkman, augustus 2007
